Art

Badanie w kierunku jaskry

20.04.2016
Badanie w kierunku jaskry

Każdy człowiek powinien profilaktycznie przebadać się w kierunku jaskry bez względu na wiek. Nie czekaj aż będzie za późno. Zbadaj oczy. Jaskra nie zabija - jaskra oślepia.

Jak skutecznie dbać o oczy?

 

Czynniki podwyższonego ryzyka rozwoju jaskry:

1. występowanie jaskry w rodzinie

2. wiek powyżej 35 roku życia

3. niskie ciśnienie tętnicze krwi

4. migreny obecnie i w przeszłości

5. marznące ręce i stopy

6. słabe radzenie sobie ze stresem

7. krótkowzroczność

Jaskra

 

Jaskra jest jedną z najgroźniejszych chorób oczu. Polega na powolnym zaniku nerwów wzrokowych, w skutek czego dochodzi do nieodwracalnej ślepoty. Największym niebezpieczeństwem  związanym z tą chorobą jest  fakt, że w większości przypadków nie daje żadnych objawów, które zmusiłyby chorego do wizyty u okulisty. Oczy nie bolą,  widzenie jest często dobre do samego końca. Często pacjenci zgłaszają sie do okulisty po dobór okularów, a w trakcie badania okazuje się, że są prawie niewidomi, z czego nie zdawali sobie sprawy. Dzieje się tak dlatego, że w jaskrze utrata widzenia następuje bardzo powoli i zaczyna się od obwodowych części pola widzenia, dlatego człowiek przyzwyczaja się do pogarszającego się widzenia i nie zauważa zmian. Dopiero kiedy ubytki w polu widzenia obejmą swym zasięgiem centrum, pacjent zaczyna źle widzieć i idzie z tego powodu do okulisty. Jednakże wtedy jest już za późno na skuteczne leczenie i nie da się cofnąć zmian.

Zbadaj się w kierunku jaskry już dziś, nie czekaj aż zaczniesz źle widzieć.

 

1. Zacznij od wizyty u okulisty. Idź do okulisty i poproś o profilaktycznie badanie pod kątem jaskry. Wystarczy raz w roku poddać się kontrolnemu badaniu okulistycznemu, żeby wykryć niebezpieczne zmiany jaskrowe w nerwach wzrokowych i zacząć się leczyć. Im wcześniej zostaje rozpoczęte leczenie, tym większa szansa na zatrzymanie postępu zmian i zachowanie dobrego widzenia do końca życia. Podstawowym badaniem okulistycznym w kierunku jaskry jest szczegółowa ocena tarczy nerwu wzrokowego w lampie szczelinowej z użyciem specjalnej soczewki Volka. Okulista powinien również poza oceną widzenia i badaniem oczu, zmierzyć ciśnienie wewnątrzgałkowe. Podwyższone ciśnienie jest sygnałem ostrzegawczym, natomiast prawidłowe ciśnienie nie wyklucza jaskry, ponieważ może ona rozwinąć się również przy niskim ciśnieniu.

2. Poproś o skierowanie na badania dodatkowe, ponieważ w podstawowym badaniu wykonywanym przez okulistę można wykryć jedynie zaawansowane postaci choroby, a nie widać jej wczesnych stadiów.

Jakie są najważniejsze badania diagnostyczne w kierunku jaskry?

 

1) Tomografia tarczy nerwu wzrokowego przy użyciu laserowego oftalmoskopu skaningowego HRT (Heidelberg Retinal Tomography). Badanie umożliwia liczbową ocenę ilości tkanki nerwowej w nerwie wzrokowym, jak również porównywanie tej wartości wraz z upływem czasu.

2) Pomiar grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki przy użyciu skaningowej polarymetrii laserowej GDx (Glaucoma Diagnostics). Obecnie rekomendowany aparat to GDx Pro, dokonujący automatycznej analizy statystycznej postępu zmian jaskrowych.

3) Pomiar grubości warstwy komórek zwojowych siatkówki przy użyciu optycznej koherentnej tomografii OCT (Optical Coherent Tomography). Badanie umożliwia ocenę ilości komórek zwojowych. Jest to bardzo ważne badanie, ponieważ zanik tych komórek jest przyczyną ślepoty w przebiegu jaskry. Aparat OCT może również ocenić wygląd tarczy nerwu wzrokowego i warstwę włókien nerwowych,  ale na podstawie mojego wieloletniego doświadczenia w zakresie diagnostyki jaskry mogę stwierdzić, że wyniki uzyskiwane przy użyciu aparatów HRT i GDxPro są znacznie bardziej wiarygodne i porównywalne. Wyniki uzyskane przy użyciu aparatów OCT różnych firm, często bardzo różnią się między sobą.

4) Badanie pola widzenia metodą perymetrii zdwojonej częstotliwości FDT Matrix – badanie to umożliwia pomiar czułości siatkówki. Jest to jedno z najważniejszych badań w diagnostyce jaskry, ponieważ mówi o tym w jakim stopniu zagrożone jest widzenie pacjenta. Badania pola widzenia wykonywane na innych aparatach często nie są wystarczające z powodu mniejszej czułości metody, zalecana jest więc metoda FDT, jako najwcześniej wykrywająca nieprawidłowości.

5) Pachymetria czyli pomiar grubości rogówki, jest badaniem uzupełniającym. Mówi ono o ryzyku rozwoju jaskry (cienka rogówka-większe ryzyko), oraz pozwala nanieść specjalną poprawkę na wartość zmierzonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Kiedy rogówka jest cienka, ciśnienie jest wyższe niż to, które wykazuje aparat.

Z wynikami badań udaj się do lekarza okulisty specjalizującego się w diagnostyce jaskry. Lekarz  zbada ponownie twoje oczy i oceni wyniki badań dodatkowych. Na podstawie całościowego badania lekarz stawia diagnozę, ocenia ryzyko rozwoju jaskry i wyznacza termin kolejnej wizyty kontrolnej. Nie wolno poprzestać jedynie na zrobieniu badań i samemu je oceniać. Ocena wyników uzyskiwanych przy pomocy nowoczesnych metod badawczych jest często bardzo trudna nawet dla doświadczonego specjalisty, a wyniki często są niejednoznaczne i wymagają okresowego powtarzania badań.

download (8)

logo-1-1024x186 (1)

 

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Art

Strata – jak z nią żyć?

15.04.2016
Strata – jak z nią żyć?

Dotknęła Was tragedia. Straciliście dziecko. To przykre i boli do żywego. Może nawet Go nie widzieliście, a było dla Was całym światem. Wypełniało pustkę, której wcześniej nie było. I nie ważne czy to był siódmy tydzień czy siódmy miesiąc. Macie prawo do przeżywania żałoby na swój sposób.

Pewnie czujecie się w tym wszystkim osamotnieni. Mówi się, że dla rodzica nie ma nic gorszego, niż śmierć własnego dziecka. Niestety w rzeczywistości wielu zmaga się z taką stratą. Jedni nie mówią o tym w ogóle, inni rozmawiają o tym ciągle i z każdym. Byleby wyrzucić z siebie ten przeogromny smutek, który gniecie od środka. Jeśli nie masz ochoty korzystać z miesięcznego zwolnienia lekarskiego po wyjściu ze szpitala, nikt nie może Ci tego zabronić. Dla wielu rzucenie się w wir pracy jest najlepszym lekarstwem. Jeśli jedynym, co przyniesie Ci ulgę, to zamknięcie się w swoim domu przed otaczającym Cię światem, masz do tego prawo. Ważne, by człowiek nie został z tym wszystkim sam. By miał świadomość obecności bliskich. Wiele osób przez pierwsze dni, tygodnie, czasem nawet miesiące nie chce o tym mówić. Potrzeba rozmowy przychodzi z czasem. Ważne, by mieć świadomość, że ten ktoś wysłucha, kiedy uznamy, że przyszedł odpowiedni moment. Wtedy najlepszą rzeczą, jaką możemy zrobić, to po prostu być. Nawet w milczeniu, ale być.

Istotnym jest, by podejmować próby zmierzenia się z problemem. Przepracowania go sam na sam ze sobą. Potem, kiedy emocje nieco opadną, przychodzi moment konfrontacji swoich odczuć i przemyśleń z bliską osobą. Dopiero wtedy poczujecie ulgę i zaczniecie powolny proces zgody na obecność straty w Waszym życiu. Śmierć bliskiej osoby to ogromne wyzwanie. Jednych umacnia i więź między nimi staje się nierozerwalna. U innych jest powodem ciągłego żalu, co w konsekwencji prowadzi do rozstania.

Pamiętacie! Śmierć Waszego dziecka to nie jest Wasza wina. Bo chcieliście dla tego maleństwa jak najlepiej. I właśnie dlatego jesteście rodzicami. Nie bójcie nazywać się Mamą i Tatą. Bo zrobiliście dla Waszego dziecka wszystko, co tylko możliwe, by je chronić. Pamiętajcie o nim, lecz nie rozpamiętujcie.

 

Autorka: Matvijewna Grządkowska

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Art

Skarbie, znaj swoją wartość!

10.04.2016
Skarbie, znaj swoją wartość!

Dzieci są, jak glina w rękach rzeźbiarza, a rodzice, jak obraz, w który wpatrzone są maluchy. Najważniejszą rolą rodzica jest nauczyć potomstwo wszystkich ważnych norm i wartości oraz korzystania z tego źródła. Celem samym w sobie jest wychowanie dziecka na istotę myślącą.

Podstawą i punktem wyjścia jest poczucie własnej wartości. Dzieci od najmłodszych lat uczą się samooceny. To, w jaki sposób się do nich mówi i jak traktuje ma kolosalny wpływ na to, jak w przyszłości będą postrzegać siebie w społeczeństwie. Jako rodzice powinniśmy dołożyć wszelkich starań, by ta ocena była jak najwyższa. Nie chodzi tu o wychowanie dziecka na snoba, lecz zaszczepienie w nim poczucia własnej wartości. Maluchy są bardzo wrażliwe, ale i bezwzględne, podatne na wpływy innych. Przedszkole jest matnią ,w której mieszają się słabsi i mocniejsi, introwertycy i ekstrawertycy, itp. Nikt nie jest gorszy. Ludzie, choć tak różni są równi. I do nas rodziców należy wpojenie naszym pociechom tego przeświadczenia.

Jak budować wysoką samoocenę u dziecka? Najlepiej czynić to w trakcie zabawy. Stojąc przed lustrem po wieczornej kąpieli można zapytać malucha: „Kto tam jest? Przystojniak!” Jeśli będziemy tak robić codziennie, stanie się to przyjemnym rytuałem. Dziecko będzie miało frajdę z nauki nowego, niełatwego słowa. Na waszych twarzach zagości uśmiech (może pierwszy tego dnia?), a dziecko będzie uczyć się pewności siebie.

Mówmy naszym dzieciom, że:

-      Je kochamy

-      Są dla nas ważne

-      Nie wyobrażamy sobie bez nich życia

-      Uczyniły nasze życie lepszym

-      Jesteśmy dumni będąc ich rodzicami

W świecie idealnym kreowanym przez mass media trudno odnaleźć się nam – dorosłym. Nie mówiąc o naszych bezbronnych dzieciach. Budując w nic wysoką samoocenę, dajemy im tarczę ochronną na całe życie. Dzieci kochane i zapewniane o tym, mają mniejszy problem z zaakceptowaniem siebie. Nie szukają pociechy i akceptacji u obcych dorosłych, których zamiary są krzywdzące i karygodne. Częstokroć odnoszą życiowe sukcesy. Lubią swój wygląd i nie zastanawiają się nad koniecznością chirurgicznego poprawiania swojego ciała. Są szczęśliwe w swych związkach  opartych na wzajemnym szacunku. To zaskakujące i budujące zarazem. Dlatego nie szczędźmy naszym dzieciom czułości i troski. To tak niewiele, a tak wiele.

 

Autorka: Matvijewna Grządkowska

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Copyright ©2017 RankingLekarzy.pl

Zapytaj lekarzaStrefa lekarza Zaloguj się