Art

Badanie w kierunku jaskry

20.04.2016
Badanie w kierunku jaskry

Każdy człowiek powinien profilaktycznie przebadać się w kierunku jaskry bez względu na wiek. Nie czekaj aż będzie za późno. Zbadaj oczy. Jaskra nie zabija - jaskra oślepia.

Jak skutecznie dbać o oczy?

 

Czynniki podwyższonego ryzyka rozwoju jaskry:

1. występowanie jaskry w rodzinie

2. wiek powyżej 35 roku życia

3. niskie ciśnienie tętnicze krwi

4. migreny obecnie i w przeszłości

5. marznące ręce i stopy

6. słabe radzenie sobie ze stresem

7. krótkowzroczność

Jaskra

 

Jaskra jest jedną z najgroźniejszych chorób oczu. Polega na powolnym zaniku nerwów wzrokowych, w skutek czego dochodzi do nieodwracalnej ślepoty. Największym niebezpieczeństwem  związanym z tą chorobą jest  fakt, że w większości przypadków nie daje żadnych objawów, które zmusiłyby chorego do wizyty u okulisty. Oczy nie bolą,  widzenie jest często dobre do samego końca. Często pacjenci zgłaszają sie do okulisty po dobór okularów, a w trakcie badania okazuje się, że są prawie niewidomi, z czego nie zdawali sobie sprawy. Dzieje się tak dlatego, że w jaskrze utrata widzenia następuje bardzo powoli i zaczyna się od obwodowych części pola widzenia, dlatego człowiek przyzwyczaja się do pogarszającego się widzenia i nie zauważa zmian. Dopiero kiedy ubytki w polu widzenia obejmą swym zasięgiem centrum, pacjent zaczyna źle widzieć i idzie z tego powodu do okulisty. Jednakże wtedy jest już za późno na skuteczne leczenie i nie da się cofnąć zmian.

Zbadaj się w kierunku jaskry już dziś, nie czekaj aż zaczniesz źle widzieć.

 

1. Zacznij od wizyty u okulisty. Idź do okulisty i poproś o profilaktycznie badanie pod kątem jaskry. Wystarczy raz w roku poddać się kontrolnemu badaniu okulistycznemu, żeby wykryć niebezpieczne zmiany jaskrowe w nerwach wzrokowych i zacząć się leczyć. Im wcześniej zostaje rozpoczęte leczenie, tym większa szansa na zatrzymanie postępu zmian i zachowanie dobrego widzenia do końca życia. Podstawowym badaniem okulistycznym w kierunku jaskry jest szczegółowa ocena tarczy nerwu wzrokowego w lampie szczelinowej z użyciem specjalnej soczewki Volka. Okulista powinien również poza oceną widzenia i badaniem oczu, zmierzyć ciśnienie wewnątrzgałkowe. Podwyższone ciśnienie jest sygnałem ostrzegawczym, natomiast prawidłowe ciśnienie nie wyklucza jaskry, ponieważ może ona rozwinąć się również przy niskim ciśnieniu.

2. Poproś o skierowanie na badania dodatkowe, ponieważ w podstawowym badaniu wykonywanym przez okulistę można wykryć jedynie zaawansowane postaci choroby, a nie widać jej wczesnych stadiów.

Jakie są najważniejsze badania diagnostyczne w kierunku jaskry?

 

1) Tomografia tarczy nerwu wzrokowego przy użyciu laserowego oftalmoskopu skaningowego HRT (Heidelberg Retinal Tomography). Badanie umożliwia liczbową ocenę ilości tkanki nerwowej w nerwie wzrokowym, jak również porównywanie tej wartości wraz z upływem czasu.

2) Pomiar grubości warstwy włókien nerwowych siatkówki przy użyciu skaningowej polarymetrii laserowej GDx (Glaucoma Diagnostics). Obecnie rekomendowany aparat to GDx Pro, dokonujący automatycznej analizy statystycznej postępu zmian jaskrowych.

3) Pomiar grubości warstwy komórek zwojowych siatkówki przy użyciu optycznej koherentnej tomografii OCT (Optical Coherent Tomography). Badanie umożliwia ocenę ilości komórek zwojowych. Jest to bardzo ważne badanie, ponieważ zanik tych komórek jest przyczyną ślepoty w przebiegu jaskry. Aparat OCT może również ocenić wygląd tarczy nerwu wzrokowego i warstwę włókien nerwowych,  ale na podstawie mojego wieloletniego doświadczenia w zakresie diagnostyki jaskry mogę stwierdzić, że wyniki uzyskiwane przy użyciu aparatów HRT i GDxPro są znacznie bardziej wiarygodne i porównywalne. Wyniki uzyskane przy użyciu aparatów OCT różnych firm, często bardzo różnią się między sobą.

4) Badanie pola widzenia metodą perymetrii zdwojonej częstotliwości FDT Matrix – badanie to umożliwia pomiar czułości siatkówki. Jest to jedno z najważniejszych badań w diagnostyce jaskry, ponieważ mówi o tym w jakim stopniu zagrożone jest widzenie pacjenta. Badania pola widzenia wykonywane na innych aparatach często nie są wystarczające z powodu mniejszej czułości metody, zalecana jest więc metoda FDT, jako najwcześniej wykrywająca nieprawidłowości.

5) Pachymetria czyli pomiar grubości rogówki, jest badaniem uzupełniającym. Mówi ono o ryzyku rozwoju jaskry (cienka rogówka-większe ryzyko), oraz pozwala nanieść specjalną poprawkę na wartość zmierzonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Kiedy rogówka jest cienka, ciśnienie jest wyższe niż to, które wykazuje aparat.

Z wynikami badań udaj się do lekarza okulisty specjalizującego się w diagnostyce jaskry. Lekarz  zbada ponownie twoje oczy i oceni wyniki badań dodatkowych. Na podstawie całościowego badania lekarz stawia diagnozę, ocenia ryzyko rozwoju jaskry i wyznacza termin kolejnej wizyty kontrolnej. Nie wolno poprzestać jedynie na zrobieniu badań i samemu je oceniać. Ocena wyników uzyskiwanych przy pomocy nowoczesnych metod badawczych jest często bardzo trudna nawet dla doświadczonego specjalisty, a wyniki często są niejednoznaczne i wymagają okresowego powtarzania badań.

download (8)

logo-1-1024x186 (1)

 

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Art

Pielęgnacja suchej skóry u dzieci.

18.04.2016
Pielęgnacja suchej skóry u dzieci.

Sucha skóra u maluchów jest dość częstym zjawiskiem. Może wynikać z alergii pokarmowej, wziewnej lub nieodpowiedniej pielęgnacji. Twarda woda, zanieczyszczenie środowiska, mydła, proszki, płyny mają katastrofalny wpływ na skórę osób dorosłych, nie wspominając o delikatnej skórze dzieci. Wszechobecne SLS (Sodium dodecyl sulfate) obniża napięcie powierzchniowe wody, powoduje intensywne pienienie i odtłuszcza skórę. Mimo, iż wykazano jego szkodliwe działanie, jest składnikiem wielu kosmetyków dedykowanych niemowlętom i osobom cierpiącym na atopowe zapalenie skóry. Priorytetem w kwestii suchej skóry jest znalezienie przyczyny. Jeśli winowajcą nie jest żywienie, warto skupić się na chemii gospodarczej. Ważne, by używać produktów jak najbardziej naturalnych. Zawsze odbywa się to metodą prób i błędów, ale należy testować kolejno preparaty i obserwować reakcję dziecka. Niegdyś do mycia używano szarego mydła. Może warto od niego właśnie zacząć poszukiwania? Dobrze jest ograniczyć ilość kąpieli. Małe dzieci, które nie wracają do domu ubrudzone błotem, nie muszą kąpać się każdego dnia. Codzienny prysznic jest wskazany w okresach pylenia, gdy maluch jest alergikiem lub po intensywnej zabawie, kiedy dziecię się zapoci. W pielęgnacji suchej skóry bardzo sprawdzają się różnego rodzaju emolienty. Warto wybierać te, które nie zawierają parafiny. Dobrze zaopatrzone apteki posiadają zestawy bezpłatnych próbek. Dzięki temu można wypróbować wiele preparatów i wybrać taki, który najbardziej służy naszemu maleństwu, bez konieczności wydawania fortuny. Jednym służy płyn do kąpieli, innym emulsja do smarowania, jeszcze innym ulgę przynosi równoczesne stosowania obu specyfików. Starym i niezawodnym sposobem na nawilżenie skóry malucha jest kąpiel w krochmalu. Jedynym wyjątkiem wykluczającym takie rozwiązanie jest alergia na ziemniaka lub skrobię. Dzieci z problemami skórnymi powinno się ubierać lekko, by nie dopuszczać do zapocenia i przegrzania. Przegrzewanie dziecka sprzyja nadkażeniom delikatnej i podrażnionej skóry. To najprostsza droga do uporczywego swędzenia, sączących się ran i cierpienia. Pamiętajmy o odpowiednim nawodnieniu. Najlepiej poić dzieci wodą. Słodzone napoje wzmagają pragnienie i dostarczają niepotrzebnej ilości cukru. Sucha skóra wymaga wzmożonej pielęgnacji. Niech czas spędzony z dzieckiem będzie okazją do zacieśniania więzi. Nie ma nic przyjemniejszego, jak uspokajający masaż po dniu pełnym wrażeń.  

 

Autorka: Matvijewna Grządkowska

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Art

Noc z maluchem

16.04.2016
Noc z maluchem

Każdy rodzic, który upora się ze swoimi obowiązkami, lubi przystanąć chwilę i popatrzeć na śpiącego malucha. Wielu rodziców uwielbia leżakowanie ze szkrabem. Czasem w kontrolowanych warunkach zdarzy się niektórym zdrzemnąć. To miłe chwile, lecz nie wolno zapominać o zagrożeniach, jakie niesie za sobą spanie z małym dzieckiem. Dzieci w znacznej większości uwielbiają się przytulać. Na szczęście ta wspaniała cecha nie mija z wiekiem. Jeśli tylko zaspokoimy tę potrzebę, powstanie wspaniała więź, której składową jest zaufanie. Przytulania nigdy za dużo, ale zawsze go za mało. Dlatego też dzieci lubią spać z rodzicami. Bliskość mamy, jej ciepło i bicie serca towarzyszyły maleństwu przez dziewięć miesięcy. Trudno z tego zrezygnować, skoro w brzuchu było tak dobrze. Jednak dzieci od najmłodszych lat powinny uczyć się samodzielności. Pierwszą taką lekcją jest spanie we własnym łóżeczku. Wobec takiej zmiany protestują nawet najmłodsi. Cała nadzieja w rodzicach, którzy wytrwają w swoich postanowieniach i do znudzenia będą podnosić płaczące niemowlę, uspokajać i odkładać do łóżeczka. Maluchowi nie dzieje się krzywda. To nauka, która pomoże mu w codziennym życiu, w radzeniu sobie z przeciwnościami, które na pewno napotka. Aby ułatwić dziecku zasypianie można owinąć je ściśle (lecz nie za mocno) becikiem lub kocykiem. Dzięki temu maleństwo może się uspokoić i nie przeszkadzają mu w tym mimowolne ruchy rączek i nóżek. Pomocna będzie pozytywka imitująca bicie serca, szum suszarki lub piosenka śpiewana lub odtwarzana maluszkowi, gdy był jeszcze w maminym brzuchu. Inną problematyczną kwestią jest niebezpieczeństwo zaduszenia dziecka własnym ciałem. To zagrożenie istnieje również w przypadku zabierania maleństwa na nocne karmienie do łóżka. I nie ma tu znaczenia czy dziecko karmione jest piersią czy przy pomocy butelki. Im szybciej nauczymy malucha spać we własnym łóżeczku, tym lepiej dla całej rodziny. Dziecko będzie czuło się bezpieczne nie tylko w ramionach rodzica. To wielki krok w dorosłość. Rodzice będą mieli własną strefę odpoczynku. Sen w komfortowych warunkach to przecież największa nagroda po dniu pełnym wrażeń. A kiedy rany się zagoją, a zmęczenie nie będzie już tak dokuczać, w łóżku znajdzie się również miejsce na przyjemności. Przyznacie, że we troje byłoby co najmniej ciasno. Nie mówiąc o braku intymności.  

 

Autorka: Matvijewna Grządkowska

Dodaj komentarz




Komentarzy: 0

Copyright ©2017 RankingLekarzy.pl

Zapytaj lekarzaStrefa lekarza Zaloguj się