lekarz Michał Pamuła

Nie oceniam kompetencji lekarskich a miękkie oraz podejście do pacjenta/petenta. W powyższym względzie Pan Michał prezentuje niestety najwyższy poziom braku kompetencji. Być może brylowanie w towarzystwie "pozostałego personelu na Oddziale" idzie mu nieźle ale zaprezentowany osobiście a wcześniej potwierdzony przez osobę bliską, poziom braku profesjonalizmu, oparty o twierdzenie: "nie da się, proszę przyjść jutro" czy brak szacunku dla rozmówcy poprzez lekceważącą pozę "pół leżącego kota rozpostartego na fotelu" i zwróconego bokiem, całkowicie przekreśla jego osobę jako godną naśladowania. Przykre to "Panie Doktorze", chociaż wierzę, że nauczy się Pan tych umiejętności. …

Nie oceniam kompetencji lekarskich a miękkie oraz podejście do pacjenta/petenta.
W powyższym względzie Pan Michał prezentuje niestety najwyższy poziom braku kompetencji.
Być może brylowanie w towarzystwie "pozostałego personelu na Oddziale" idzie mu nieźle ale zaprezentowany osobiście a wcześniej potwierdzony przez osobę bliską, poziom braku profesjonalizmu, oparty o twierdzenie: "nie da się, proszę przyjść jutro" czy brak szacunku dla rozmówcy poprzez lekceważącą pozę "pół leżącego kota rozpostartego na fotelu" i zwróconego bokiem, całkowicie przekreśla jego osobę jako godną naśladowania.
Przykre to "Panie Doktorze", chociaż wierzę, że nauczy się Pan tych umiejętności. No chyba że nie zależy Panu by być dobrze postrzeganym.

Doktor Pamuła był moim lekarzem prowadzącym w szpitalu we wrześniu 2025 roku. Trafiłam tam z objawami bólu nóg, rąk, ze sztywnym karkiem i przede wszystkim dwojeniem. Po wykonaniu kilku podstawowych badań stałam się persona non grata w szpitalu, bo nikt nie wiedział co mi jest. No Bez kompletnych wyników badań lekarz przepisał mi leki na chorobę autoimmunologiczną. Kierowana logiką i ostatkiem sił udało mi się zdiagnozować samą siebie. TO NIE BYŁA MIASTENIA, lecz NEUROBORELIOZA. Z już zapaleniem opon mózgowych trafiłam do szpitala zakaźnego, gdzie spędziłam miesiąc. Wciąż wracam do zdrowia.

Doktor Pamuła był moim lekarzem prowadzącym w szpitalu we wrześniu 2025 roku. Trafiłam tam z objawami bólu nóg, rąk, ze sztywnym karkiem i przede wszystkim dwojeniem. Po wykonaniu kilku podstawowych badań stałam się persona non grata w szpitalu, bo nikt nie wiedział co mi jest. No Bez kompletnych wyników badań lekarz przepisał mi leki na chorobę autoimmunologiczną. Kierowana logiką i ostatkiem sił udało mi się zdiagnozować samą siebie. TO NIE BYŁA MIASTENIA, lecz NEUROBORELIOZA. Z już zapaleniem opon mózgowych trafiłam do szpitala zakaźnego, gdzie spędziłam miesiąc. Wciąż wracam do zdrowia.

Ten człowiek nie powinien w ogóle być lekarzem i mieć do czynienia z ludźmi a zwłaszcza chorymi. Po pojawieniu się na izbie po skierowaniu przez innego lekarza z podejrzeniem udaru/tętniaka ze stoickim spokojem powiedział, że mnie nie przyjmie na oddział, ponieważ nie zajmuje się leczeniem objawów jakie zgłaszam. Był bardzo niemiły, obcesowy a wręcz szyderczo zadawał mi pytania jako laikowi czy wiem co to jest udar mózgu itp....nie życzę nikomu musieć mieć do czynienia nigdy z tym Panem a już na pewno nigdy w życiu taka osoba nie powinna wykonywać …

Ten człowiek nie powinien w ogóle być lekarzem i mieć do czynienia z ludźmi a zwłaszcza chorymi. Po pojawieniu się na izbie po skierowaniu przez innego lekarza z podejrzeniem udaru/tętniaka ze stoickim spokojem powiedział, że mnie nie przyjmie na oddział, ponieważ nie zajmuje się leczeniem objawów jakie zgłaszam. Był bardzo niemiły, obcesowy a wręcz szyderczo zadawał mi pytania jako laikowi czy wiem co to jest udar mózgu itp....nie życzę nikomu musieć mieć do czynienia nigdy z tym Panem a już na pewno nigdy w życiu taka osoba nie powinna wykonywać tak odpowiedzialnego i poważnego zawodu jakim jest bycie lekarzem. Została zaznaczona jedna gwiazda w każdej kategorii, gdyż na stronie nie ma możliwości dać ich 0 bądź na minus.
Proponuję się trzymać z dala od tego człowieka, ponieważ prędzej czy później komuś może stać się poważna krzywda.

Z udarem mózgu odesłał do domu brata,który po trzech godzinach trafił z powrotem do szpitala i walczy o życie.

Z udarem mózgu odesłał do domu brata,który po trzech godzinach trafił z powrotem do szpitala i walczy o życie.

Trafiłam na izbę przyjęć ze skierowaniem od lekarza POZ. Od przekroczenia progu uderzyła mnie bardzo miła obsługa. Wizyta przebiegła w przyjemnej i życzliwej atmosferze. Lekarz bardzo sympatyczny, rzeczowy, z wielką empatią i cierpliwością odpowiadał na wszystkie pytania. Wdrożył leczenie, podał dokładne informacje na temat dalszego postepowania. Polecam.

Trafiłam na izbę przyjęć ze skierowaniem od lekarza POZ. Od przekroczenia progu uderzyła mnie bardzo miła obsługa. Wizyta przebiegła w przyjemnej i życzliwej atmosferze. Lekarz bardzo sympatyczny, rzeczowy, z wielką empatią i cierpliwością odpowiadał na wszystkie pytania. Wdrożył leczenie, podał dokładne informacje na temat dalszego postepowania. Polecam.

Brak zainteresowania, wywiadu, nawet nie spojrzał na moje wyniki badań! Zdecydowanie nie polecam !!

Brak zainteresowania, wywiadu, nawet nie spojrzał na moje wyniki badań! Zdecydowanie nie polecam
!!

Z podejrzeniem stwardnienie rozsianego, odesłał do domu bo dla niego zmiany demielinizacyjne to za mało żeby przyjąć ,ze skierowaniem od innego lekarza , do szpitala na badania . Zmień zawód człowieku, I naucz się godnie odnosić do człowieka.

Z podejrzeniem stwardnienie rozsianego, odesłał do domu bo dla niego zmiany demielinizacyjne to za mało żeby przyjąć ,ze skierowaniem od innego lekarza , do szpitala na badania .
Zmień zawód człowieku, I naucz się godnie odnosić do człowieka.

Patolog ma więcej empatii od tego człowieka. Beznadziejny, niesympatyczny, zarozumiały. "Lekarz" nie z powołania, lecz dla prestiżu.

Patolog ma więcej empatii od tego człowieka. Beznadziejny, niesympatyczny, zarozumiały.
"Lekarz" nie z powołania, lecz dla prestiżu.