Olga Papis-Sobczak

Nie polecam. Chyba, że na wizytach prywatnych Pani ma inne podejście niż na NFZ do pacjenta. Dziecko wyszło zestresowane a ja byłam w szoku jak chodzę z dziećmi od ponad 14 lat pierwszy raz spotkałam się z tak złym podejściem do pacjenta i rodzica. Podważanie opinii innych lekarzy i nic się nie dowiedziałam oprócz tego co już wiedziałam .

Nie polecam. Chyba, że na wizytach prywatnych Pani ma inne podejście niż na NFZ do pacjenta. Dziecko wyszło zestresowane a ja byłam w szoku jak chodzę z dziećmi od ponad 14 lat pierwszy raz spotkałam się z tak złym podejściem do pacjenta i rodzica. Podważanie opinii innych lekarzy i nic się nie dowiedziałam oprócz tego co już wiedziałam .

Niestety moja ostatnia wizyta u Pani dr Papis-Neurolog była bardzo nieprzyjemnym doświadczeniem.Odniosłam wrażenie braku szacunku wobec rodzica pani doktor podczas wizyty nie zbadała nawet dziecka.Zdarzało się że P.doktor przekazywała błędne informacje a następnie wypierała się wcześniejszych wypowiedzi,nie przyznając się do ewentualnego błędu.Niepokojące jest również podważanie opinii innych specjalistów bez merytorycznego uzasadnienia oraz przekonania,że tylko jedno stanowisko jest słuszne.Jako rodzic oczekuję profesjonalizmu, empatii i rzetelnej opieki medycznej, których niestety podczas wizyt u Pani doktor brak.....

Niestety moja ostatnia wizyta u Pani dr Papis-Neurolog była bardzo nieprzyjemnym doświadczeniem.Odniosłam wrażenie braku szacunku wobec rodzica pani doktor podczas wizyty nie zbadała nawet dziecka.Zdarzało się że P.doktor przekazywała błędne informacje a następnie wypierała się wcześniejszych wypowiedzi,nie przyznając się do ewentualnego błędu.Niepokojące jest również podważanie opinii innych specjalistów bez merytorycznego uzasadnienia oraz przekonania,że tylko jedno stanowisko jest słuszne.Jako rodzic oczekuję profesjonalizmu, empatii i rzetelnej opieki medycznej, których niestety podczas wizyt u Pani doktor brak.....

Pani dr zero empati, zero zrozumienia. Brak szacunku. Śmię podważac kompetencje innyvh lekarzy. .

Pani dr zero empati, zero zrozumienia. Brak szacunku. Śmię podważac kompetencje innyvh lekarzy. .

Szkoda, że nie ma 0 gwiazdek, bo to jest odpowiednia ocena tej kobiety. Powinna już odejść na emeryturę, ponieważ nie nadaje się do pracy z dziećmi. Jest nieuprzejma, bezczelna, ocenia rodziców z góry, nie mając pojęcia, jak wygląda sytuacja. Nie da dojść do słowa, bo przecież pani lekarka wszystko wie najlepiej. Błyszczy wiedzą sprzed 30 lat, jakby nie miała pojęcia, że medycyna od tamtego czasu poszła do przodu i warto byłoby uaktualniać wiedzę. Wizyta u tej osoby to strata czasu i pieniędzy.

Szkoda, że nie ma 0 gwiazdek, bo to jest odpowiednia ocena tej kobiety. Powinna już odejść na emeryturę, ponieważ nie nadaje się do pracy z dziećmi. Jest nieuprzejma, bezczelna, ocenia rodziców z góry, nie mając pojęcia, jak wygląda sytuacja. Nie da dojść do słowa, bo przecież pani lekarka wszystko wie najlepiej. Błyszczy wiedzą sprzed 30 lat, jakby nie miała pojęcia, że medycyna od tamtego czasu poszła do przodu i warto byłoby uaktualniać wiedzę. Wizyta u tej osoby to strata czasu i pieniędzy.

Zgadzam się z poprzednimi opiniami, Panii mie ma podejścia do dzieci mnie oceniła przez pryzmat diagnozy, chodzę teraz do innego specjalisty, który ocenił mnie na łagodniejsze zaburzenie i mnie dobrze wysłuchał. Ja uważam że dużo psychiatrów w Polsce powinno zrezygnować z zawodu, więc ja uważam że największym zagrożeniem dla osób z różnymi zaburzeniami psychicznymi i neurologicznymi. W stanach(USA) lekarze mają inne podejście do tego wszystkiego. Trzeba mieć podejście tylko u mnie na odwrót w ogóle wzięła pod uwagę tylko zdanie mojej mamy i już się wypowiadała, ale grunt że zmieniłem …

Zgadzam się z poprzednimi opiniami, Panii mie ma podejścia do dzieci mnie oceniła przez pryzmat diagnozy, chodzę teraz do innego specjalisty, który ocenił mnie na łagodniejsze zaburzenie i mnie dobrze wysłuchał. Ja uważam że dużo psychiatrów w Polsce powinno zrezygnować z zawodu, więc ja uważam że największym zagrożeniem dla osób z różnymi zaburzeniami psychicznymi i neurologicznymi. W stanach(USA) lekarze mają inne podejście do tego wszystkiego. Trzeba mieć podejście tylko u mnie na odwrót w ogóle wzięła pod uwagę tylko zdanie mojej mamy i już się wypowiadała, ale grunt że zmieniłem
z rodzicami specjalistę. Dużo rzeczy wynika też ze złego wychowania.

Ja mam pozytywne odczucia. Nie dość, że zostaliśmy przyjęci na cito jako dodatkowi pacjenci, to pani doktor kompleksowo pochyliła się nad synem i zleciła nam dodatkowe badania. Nie było "poklepywania się po plecach" i rozmówek, ponieważ nie po to poszłam do lekarza z dzieckiem. Rozmowa była konkretna i uprzejma, wątpliwości do czasu wyników badań zostały wyjaśnione.

Ja mam pozytywne odczucia. Nie dość, że zostaliśmy przyjęci na cito jako dodatkowi pacjenci, to pani doktor kompleksowo pochyliła się nad synem i zleciła nam dodatkowe badania. Nie było "poklepywania się po plecach" i rozmówek, ponieważ nie po to poszłam do lekarza z dzieckiem.
Rozmowa była konkretna i uprzejma, wątpliwości do czasu wyników badań zostały wyjaśnione.

Tragedia. PANI prowadzi monolog. Jest nie mila , zwraca uwagę gdy rodzic chce coś powiedzieć Bez podstawnie ocenia rodzica oraz dziecko. Nie ma pojęcia o normie intelektualnej dzieci.Badanie trwało 10 minut . Wyszłam z płaczem. Nie spotkałam nigdy takiego lekarza..

Tragedia. PANI prowadzi monolog. Jest nie mila , zwraca uwagę gdy rodzic chce coś powiedzieć Bez podstawnie ocenia rodzica oraz dziecko. Nie ma pojęcia o normie intelektualnej dzieci.Badanie trwało 10 minut . Wyszłam z płaczem. Nie spotkałam nigdy takiego lekarza..

Uważam, że pani powinna zrezygnować z zawodu jaki wykonuje, ponieważ ewidentnie nie sprawia jej on satysfakcji. Lekarz oschły, nie słucha rodzica. Dziecko chore neurologicznie, z niepełnosprawnością umysłową oceniła jako w pełni zdrowe. Poleciła iść do psychiatry (ze "zdrowym" dzieckiem??). Po informacji, że dziecko jest częściowo pampersowane zostałam poinformowana że trzeba ćwiczyć z dzieckiem trening czystości. Powiedziałam, że ćwiczymy w domu co dzień, a pani doktor stwierdziła że najwidoczniej za bardzo ćwiczymy. (To w końcu jak?) Nie poinformowano o tym, jakie dokumenty medyczne mam ze sobą wziąć na wizytę, po czym …

Uważam, że pani powinna zrezygnować z zawodu jaki wykonuje, ponieważ ewidentnie nie sprawia jej on satysfakcji.
Lekarz oschły, nie słucha rodzica.
Dziecko chore neurologicznie, z niepełnosprawnością umysłową oceniła jako w pełni zdrowe. Poleciła iść do psychiatry (ze "zdrowym" dzieckiem??).
Po informacji, że dziecko jest częściowo pampersowane zostałam poinformowana że trzeba ćwiczyć z dzieckiem trening czystości. Powiedziałam, że ćwiczymy w domu co dzień, a pani doktor stwierdziła że najwidoczniej za bardzo ćwiczymy. (To w końcu jak?)
Nie poinformowano o tym, jakie dokumenty medyczne mam ze sobą wziąć na wizytę, po czym dostałam reprymendę, ze ich nie mam.
Ogólnie nie polecam. Zresztą nie tylko ja.
Siostra była u pani doktor prywatnie. Gdy wizyta przekroczyła czas o minutę i chciała zadać ostatnie pytanie to została poinformowana że jej czas się już skończył, należy się 250zl i proszę umówić się na kolejną wizytę jak jest jakieś pytanie. Empatia pełną parą :)
Dałabym 0 gwiazdek w uprzejmości, ale niestety się nie da.

Nie polecam - wizyta to typowa książkowa porada lekarska za pieniądze. Brak jakiegokolwiek zaangażowania w problem pacjenta.

Nie polecam - wizyta to typowa książkowa porada lekarska za pieniądze. Brak jakiegokolwiek zaangażowania w problem pacjenta.

chodze tam z chorym synkiem od 3 lat i nie narzekam nie raz uratowała nas przed szpitalem

chodze tam z chorym synkiem od 3 lat i nie narzekam nie raz uratowała nas przed szpitalem