lekarz Sabina Micorek

W dniu 28.10.25 razem z moją nieletnią córką trafiłyśmy na izbę przyjęć Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Bielsku-Białej po bardzo trudnym, dramatycznym incydencie. Córka była w stanie silnego kryzysu emocjonalnego. Pomoc została udzielona przez służby – policja i karetka. Zamiast uzyskać zrozumienie, wsparcie i bezpieczeństwo, spotkałyśmy się z zachowaniem, które trudno nazwać inaczej niż wstrząsająco nieprofesjonalnym. Pani ordynator Sabina Micorek pozwoliła sobie na ironiczne komentarze i kpiny z powagi sytuacji, sugerując, że „robimy to dla zajęcia czasu” oraz że moja córka „powinna już spać, a nie jeździć po szpitalach”. Odparłam, że …

W dniu 28.10.25 razem z moją nieletnią córką trafiłyśmy na izbę przyjęć Wojewódzkiego Szpitala Psychiatrycznego w Bielsku-Białej po bardzo trudnym, dramatycznym incydencie. Córka była w stanie silnego kryzysu emocjonalnego. Pomoc została udzielona przez służby – policja i karetka.

Zamiast uzyskać zrozumienie, wsparcie i bezpieczeństwo, spotkałyśmy się z zachowaniem, które trudno nazwać inaczej niż wstrząsająco nieprofesjonalnym. Pani ordynator Sabina Micorek pozwoliła sobie na ironiczne komentarze i kpiny z powagi sytuacji, sugerując, że „robimy to dla zajęcia czasu” oraz że moja córka „powinna już spać, a nie jeździć po szpitalach”. Odparłam, że nie jeździmy po szpitalach w ramach rekreacji i jej obowiązkiem jest udzielić nam pomocy. Pomoc jaką uzyskaliśmy przy próbie samobójczej- proszę dać hydroksyzyne i zapisać dziecko do lekarza. Na wypisie skłamała że córka wyparla się próby, ale to mój błąd że zauważyłam to dopiero w domu, kiedy moje emocje opadły.
Śmiech na sali….

To jednak nie wszystko. W momencie, gdy córka – będąca dzieckiem bardzo wrażliwym, empatycznym, cierpiącym z powodu hejtu i krzywdy, (po prelekcji konsekwencji płynącej z hejtu) – próbowała wyjaśnić, co przeżywa, pani Micorek wyśmiała ją słowami:
„A co, wolisz, żeby znęcali się nad innymi dziećmi?”
Tego rodzaju komentarz wobec osoby w kryzysie psychicznym, szczególnie dziecka w wieku prawie 10 lat jest skandaliczny. Zamiast pomóc, tylko pogłębia poczucie winy i bezradności.

Pani Micorek pozwoliła sobie również na wyśmiewanie naszej psycholog, która od dłuższego czasu prowadzi córkę, podważając jej kompetencje i określając ją mianem „pseudo psycholog”. Takie zachowanie jest nie tylko nieprofesjonalne, ale i żenujące – poniżanie innego specjalisty w obecności pacjenta i jego rodzica jest sprzeczne z zasadami etyki lekarskiej oraz elementarnym szacunkiem wobec człowieka.

W chwili, gdy najbardziej potrzebowałyśmy wsparcia, zostałyśmy potraktowane z pogardą, brakiem empatii i brakiem jakiejkolwiek wrażliwości, której właśnie od lekarza psychiatry można by oczekiwać w pierwszej kolejności. Nasza sytuacja została rażąco zbagatelizowana, gdzie liczyłam że tam mogę znaleśc pomoc.

Z całego serca życzę, by żadna inna rodzina nigdy nie musiała przechodzić przez podobne doświadczenie. Osoba z takim podejściem do pacjentów nie powinna pełnić funkcji, która wymaga tak ogromnej odpowiedzialności, delikatności i empatii. Moim zdaniem, ta kobieta powinna się ostro zastanowić nad swoją pracą, bo nie można nazwać to normą jak szukam pomocy dla córki po próbie s…. A w odpowiedzi słyszę że sytuacja została wyolbrzymiona. Czy ja powinnam prosić o pomoc jak znajdę zwł.ki dziecka !!!!!????!!! Bo nie rozumiem, kiedy jest dobry moment aby się zgłosić do lekarza?!?
Dodam że karetka interweniowała dopiero po tym jak policja pojawiła się na miejscu i widząc stan dziecka, zdecydowali, że nie ma innego wyjścia.

Nie polecam tej pani. Absurdalna diagnoza w szpitalu. Brak kompetencji plus niezbyt przyjemny kontakt z rodzicami.

Nie polecam tej pani. Absurdalna diagnoza w szpitalu. Brak kompetencji plus niezbyt przyjemny kontakt z rodzicami.

Boże uchowaj przed takim "lekarzem"! Nie spotkałem się jeszcze z takim zachowaniem. Wredna, krzycząca na pacjenta od samego wejścia do gabinetu i oczywiście nieudzielająca żadnej pomocy. Nie polecam!!!

Boże uchowaj przed takim "lekarzem"! Nie spotkałem się jeszcze z takim zachowaniem. Wredna, krzycząca na pacjenta od samego wejścia do gabinetu i oczywiście nieudzielająca żadnej pomocy. Nie polecam!!!

Szczerze polecam Panią doktor, fachowa i rzetelna. Ma duże zainteresowanie pacjentem i jego problemami:)

Szczerze polecam Panią doktor, fachowa i rzetelna. Ma duże zainteresowanie pacjentem i jego problemami:)

Bardzo dobry specjalista. Najważniejsze, że słucha pacjenta, miła i uprzejma. Nie upiera się na swoim, tylko rozmawia i wysnuwa wnioski z leczenia. Polecamy :)

Bardzo dobry specjalista. Najważniejsze, że słucha pacjenta, miła i uprzejma. Nie upiera się na swoim, tylko rozmawia i wysnuwa wnioski z leczenia. Polecamy :)

Pani Doktor była miła i kompetentna do momentu gdy została Ordynatorem Oddziału Psychiatrii. Teraz to krzycząca, antypatyczna kobieta z swoją wizją na świat i na pacjenta. Kontakt z lekarzem zerowy! Narzeka na zdalną naukę - ja się pytam kto jako pierwszy zamknął przychodnię i trząsł portkami w czasie COVID-19 ? Co lepsze - lekcje przez kamerę czy leczenie przez słuchawkę telefonu? Po zmianie lekarza wreszcie czuję, że żyję pełnią życia. Chyba gorszego lekarza nie znajdziecie Państwo w pobliżu - informacji o tym co Ci dolega nie wie nikt - ani …

Pani Doktor była miła i kompetentna do momentu gdy została Ordynatorem Oddziału Psychiatrii. Teraz to krzycząca, antypatyczna kobieta z swoją wizją na świat i na pacjenta. Kontakt z lekarzem zerowy! Narzeka na zdalną naukę - ja się pytam kto jako pierwszy zamknął przychodnię i trząsł portkami w czasie COVID-19 ? Co lepsze - lekcje przez kamerę czy leczenie przez słuchawkę telefonu? Po zmianie lekarza wreszcie czuję, że żyję pełnią życia. Chyba gorszego lekarza nie znajdziecie Państwo w pobliżu - informacji o tym co Ci dolega nie wie nikt - ani rodzic, ani pacjent. No ale co się dziwić po 12 godzin na oddziale, bo jak się sama chwali ma tylko 2-ch lekarzy na cały oddział. Kto po takim dniu pracy może zachować normalny i trzeźwy umysł i być zdolnym do leczenia kogokolwiek? Przemęczenie materiału... Polecam długi urlop wypoczynkowy - Pani Doktor zdrówko najważniejsze! Ta kobieta ma plan na życie każdego człowieka, tylko chyba nie na własne - najpierw posprzątajmy na swoim podwórku i zadbajmy o siebie i swoich najbliższych, a później bierzmy się za innych. Niestety, jeśli leczenie to tylko chęć brania pacjentów na oddział i dołowania ich to ja podziękuję serdecznie za takie leczenie. Trochę więcej empatii i podejścia do drugiego człowieka. Leczyłem się u tej lekarki przez prawie 3 lata - faszerowała mnie lekami na zupełnie inne schorzenie, które mam rzeczywiście. Żeby lekarz mylił dwa tak różne schorzenia, no to chyba dobrze o nim nie świadczy. Dla mnie powinna być możliwość dania 0 gwiazdek, niestety nie ma, więc same jedynki!

w szpitalu psychiatrycznym śmiała mi się w twarz, kiedy mówiłam jej o swoich najgorszych przeżyciach.

w szpitalu psychiatrycznym śmiała mi się w twarz, kiedy mówiłam jej o swoich najgorszych przeżyciach.

Niestety ja spotkalam sie z nieuprzejma, krzyczaca kobieta...szpital...prywatnie pewnie mila, ale wiadomo z jakiego powodu

Niestety ja spotkalam sie z nieuprzejma, krzyczaca kobieta...szpital...prywatnie pewnie mila, ale wiadomo z jakiego powodu

Bardzo dobry specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży. Odpowiednie podejście do pacjenta, fachowość.

Bardzo dobry specjalista psychiatrii dzieci i młodzieży. Odpowiednie podejście do pacjenta, fachowość.

Bardzo dobry psychiatra. Świetne podejście do nastolatka, jak również do rodzica. Leki które dobrała Pani doktor dla syna okazały się najbardziej trafione. po 1,5 roku terapii syn wyszedł na prostą. Jest zadowolonym młodym mężczyzną, który radzi sobie świetnie bez żadnych leków. Bardzo polecam.

Bardzo dobry psychiatra. Świetne podejście do nastolatka, jak również do rodzica. Leki które dobrała Pani doktor dla syna okazały się najbardziej trafione. po 1,5 roku terapii syn wyszedł na prostą. Jest zadowolonym młodym mężczyzną, który radzi sobie świetnie bez żadnych leków.

Bardzo polecam.