lek. med. Jolanta Białousz

Pani doktor Białousz to wielki człowiek i wspaniały lekarz, osoba o wielkim sercu i ogromnej wiedzy medycznej w dziedzinie psychiatrii. Pacjentów traktuje indywidualnie nie ograniczając potrzebnego czasu. Jej diagnozy są trafne, a leczenie przynosi efekty. Dzieki temu, a także empatii, która ma dla świata i ludzi ratuje nie tylko ludzkie zdrowie, ale zdarza się że i życie. Jest lekarzem którego z czystym sumieniem polecam wszystkim potrzebującym. Jest nie tylko dobrym diagnostą, ale też kimś, kto zobaczy w nas chorych - człowieka.

Pani doktor Białousz to wielki człowiek i wspaniały lekarz, osoba o wielkim sercu i ogromnej wiedzy medycznej w dziedzinie psychiatrii. Pacjentów traktuje indywidualnie nie ograniczając potrzebnego czasu. Jej diagnozy są trafne, a leczenie przynosi efekty. Dzieki temu, a także empatii, która ma dla świata i ludzi ratuje nie tylko ludzkie zdrowie, ale zdarza się że i życie. Jest lekarzem którego z czystym sumieniem polecam wszystkim potrzebującym. Jest nie tylko dobrym diagnostą, ale też kimś, kto zobaczy w nas chorych - człowieka.

Lekarka godna polecenia, kompetentna, wzbudza zaufanie. Do każdego podchodzi indywidualnie, świetnie nawiązuje kontakt z pacjentem. Bardzo pomogła mojej rodzinie.

Lekarka godna polecenia, kompetentna, wzbudza zaufanie. Do każdego podchodzi indywidualnie, świetnie nawiązuje kontakt z pacjentem. Bardzo pomogła mojej rodzinie.

Po trzynastu latach choroby (i ciągłego leczenia), w trakcie której nigdy nie zdarzyło się, żebym czuł się dobrze (normalnie, tak jak przed chorobą), dowiedziałem się od pani doktor Białousz, że jestem zdrowy. Pani doktor uznała tak po kilku minutach rozmowy (przesłuchania) ze mną. Pani doktor zupełnie zbagatelizowała objawy, które dodatkowo pojawiły się w ostatnim okresie, a które były wyszczególnione w historii choroby, takie jak wyraźny spadek wagi, problemy z zasypianiem, napady duszności, apatia, itp. Oczywiście leki, które biorę non stop od 13 lat i bez których nie jestem w stanie …

Po trzynastu latach choroby (i ciągłego leczenia), w trakcie której nigdy nie zdarzyło się, żebym czuł się dobrze (normalnie, tak jak przed chorobą), dowiedziałem się od pani doktor Białousz, że jestem zdrowy. Pani doktor uznała tak po kilku minutach rozmowy (przesłuchania) ze mną. Pani doktor zupełnie zbagatelizowała objawy, które dodatkowo pojawiły się w ostatnim okresie, a które były wyszczególnione w historii choroby, takie jak wyraźny spadek wagi, problemy z zasypianiem, napady duszności, apatia, itp. Oczywiście leki, które biorę non stop od 13 lat i bez których nie jestem w stanie w ogóle funkcjonować, mogę - według pani doktor - jeśli chcę, brać dalej. Jeśli chcę, to mogę również pójść na psychoterapię, na którą zostałem skierowany przez mojego lekarza. Ale z formy i treści wypowiedzi pani doktor wynikało, że nie są to środki i metody leczenia, bez których nie mogę się obejść. Po tym, jak nie mogłem sobie przypomnieć nazwy leku, który biorę od dwóch miesięcy (który musiałem zmienić, bo poprzedni lek, który brałem nieprzerwanie od sześciu lat, był już mało skuteczny), pani doktor zapytała obcesowo, czy ja wogóle przyjmuję jakieś leki (przyniosłem jej kilkanaście kartek z historią choroby, z opisanymi wizytami u czterech czy pięciu lekarzy psychiatrów, na przestrzeni wielu lat, a mimo to pani doktor nie chciała uwierzyć w moją chorobę!). Odniosłem wrażenie, że pani doktor nie wierzy, że depresja to choroba. I że depresja w ogóle istnieje. Jej podejście było bardzo wybiórcze. Nie widziała we mnie chorego, pacjenta, lecz potencjalnego oszusta (dało się to wyczuć). Nie wiem, jak wygląda jej praktyka lekarska, ale podczas kontroli w ZUS nie miałem do czynienia z lekarzem, lecz z urzędnikiem, bądź oficerem śledczym, którego celem nie jest rzetelna weryfikacja stanu chorego, lecz interes finansowy ZUS. Uprzejmość poziom zero. Nikomu nie mógłbym polecić tej pani.

Wspaniała Pani Doktor. Poleciłam ją już dwóm moim znajomym.

Wspaniała Pani Doktor. Poleciłam ją już dwóm moim znajomym.