Oddział psychiatryczny ogólny IV - Szpital Neuropsychiatryczny im. prof. Mieczysława Kaczyńskiego

SKARGA Właśnie wróciłam z IV oddziału psychiatrycznego gdzie od 2 tygodni przebywa mój mąż. Mój mąż przez 3 m-ce leczony był w szpitalu PSK4 na ul. Jaczewskiego 8. Przeszedł 2 operacje oponiaka mózgu. Biorąc pod uwagę to, że występowały u niego dalej zaburzenia psychiatryczne poprosiłam neochirurgia o konsultacje z psychiatrą. Psychiatra podjął decyzje, że mojemu mężowi potrzeba ustawienia leków właśnie na oddziale psychiatrycznym. Mój mąż ma od wielu tygodni ogromne problemy z jedzeniem i piciem wody. W szpitalu PSK4 otrzymywał rożne kroplówki odżywcze i worki odżywcze. Biorąc pod uwagę to, …

SKARGA Właśnie wróciłam z IV oddziału psychiatrycznego gdzie od 2 tygodni przebywa mój mąż. Mój mąż przez 3 m-ce leczony był w szpitalu PSK4 na ul. Jaczewskiego 8. Przeszedł 2 operacje oponiaka mózgu. Biorąc pod uwagę to, że występowały u niego dalej zaburzenia psychiatryczne poprosiłam neochirurgia o konsultacje z psychiatrą. Psychiatra podjął decyzje, że mojemu mężowi potrzeba ustawienia leków właśnie na oddziale psychiatrycznym. Mój mąż ma od wielu tygodni ogromne problemy z jedzeniem i piciem wody. W szpitalu PSK4 otrzymywał rożne kroplówki odżywcze i worki odżywcze. Biorąc pod uwagę to, że miał fatalne wyniki badan otrzymał też worki z krwią. Moj mąż miewał i dalej ma na rekach krwiste wybroczyny (dlaczego? nikt mi nie odpowiedział) które niestety rozdrapywał i dalej rozdrapuje. Potrzebna jest zatem kontrola ran by nie doszło do zakażenia np. sepsy. Taka kontrole miałam właśnie w PSK4. Mój mąż został przyjęty na IV oddział psychiatryczny ogólny z takimi problemami jak napisałam wyżej. Już wiele razy słyszałam dlaczego nie zabiorę sobie niechodzącego męża do domu. Jemu potrzebna rehabilitacja ale co tam. Co tam również takiego, że on nie je, że jak trochę zje to zwraca, że jest agresywny w stosunku do mnie (potwierdzane przez pielęgniarki PSK4). Słyszę też od personelu szpitala..."wszystko można w domu zorganizować". Te słowa są oburzające bowiem mój mąż przepracował 50 lat płacąc składki i dalej płaci będąc emerytem. Należy mu się zatem rzetelna opieka medyczna w pełnym zakresie. W dniu dzisiejszym tj 22.03.2026r. godz. 16:00 cały personel a wiec pielęgniarki, salowe (tak te osoby nazywam), pielęgniarz to osoby pozbawione empatii do drugiego człowieka bo przecież chory psychicznie to człowiek taki sam jak oni tylko z większą wrażliwością. Dzisiejszy personel IV oddziału psychiatrycznego zachował się karygodnie w stosunku do mojego męża jak również do mnie osoby uprawnionej do odwiedzania męża w sali w godz. od 16 do 17:30. W dniu 19.03.2026r. byłam w szpitalu o godz. 12 na rozmowie u Pani doktor Dominiki Panasiuk ponieważ jest to czas gdzie może się taka rozmowa odbyć. Pani doktor udzieliła mi wszelkich informacji o zdrowiu mojego męża. Pani doktor usiłuje pomóc mężowi na wiele możliwych sposobów. Biorąc pod uwagę to, że dnia 18.03.2026r. mój mąż został posadzony na wózek dużo wcześniej przed godz. 16 (tak mówili pacjenci a ja im wierze, że tak było) wiec jak przyszłam o godz. 16 Henio był tak zmęczony i zmarznięty, że chciał tylko położyć się do łóżka. Pielęgniarki zapowiedziały, że się położy dopiero jak zje kolacje... za 45 minut. Maż siedział na wózku zwinięty w kłębek z głową opuszczoną na piersi. Taki 90 letni mężczyzna, a ma 70 lat. Chryste Panie!!!!! Po tym incydencie z 18.03.2026r. pytałam Panią doktor 3 razy czy mogę chodzić do męża do sali tak miedzy 16 a 16:30. Pani doktor zaakceptowała ten przedział czasowy.